Finance
Music
Travel
Mail
My Yahoo!
Messenger| hindi po kayo naliligaw, ito po talaga ang blog ni chanda |
4 sleeps
Wahhh!!! 4 more sleeps and im off to Cebu. =) Yeeeyyyy!!! Im really excited but a bit worried as well. I think this would be the first time that I'll spend 2 weeks without a family member in the vicinity. Yes, ill be with my aunt and her family but having a real family around is different. I'll stay at my uncle's ancestral house and all the people there are not really my relatives. It's not really a problem though, they know me since birth. Im just so paranoid about meeting relatives and my mom's friends there. Well, im quite sure bout what will they say to me.. "Napabyaan ka sa kusina iha," "Payat ka nung huli mong pagpunta dito!," "Bakit hindi umuwi sina mama mo?" Argh! maybe i should tape my replies to those.
But aside from those stuffs, im really excited. 2 weeks of beach, no school works, no ORG works, no worries, uh, except the tan of course. I burned myself badly at puerto, the skin had just recoverd and now im off to a more extreme burning. Bahala na.. basta alam ko masaya dun :) and i hope i could slash off one sleep now. hayyy... Saturday, April 30, 2005 at 12:34 AM
But aside from those stuffs, im really excited. 2 weeks of beach, no school works, no ORG works, no worries, uh, except the tan of course. I burned myself badly at puerto, the skin had just recoverd and now im off to a more extreme burning. Bahala na.. basta alam ko masaya dun :) and i hope i could slash off one sleep now. hayyy... Saturday, April 30, 2005 at 12:34 AM
KAPE
The Starbucks-Principle
by Ryan Joseph Lirazan
Haven't you noticed how Starbucks has taken the place of Megamall, Enchanted Kingdom, and Jollibee? Today Starbucks spells gimmick. Suddenly everyone is mad about coffee, and is willing to spend a whooping hundred bucks for "one tall _mocha frappe please!" or "I'll have one grande iced coffee please!".
Everyone claims it's different, it's something else, it's to die for. Instead of catching a nice flick at the cinema, the Filipinos' new idea of fun is to voluntarily park their buns at the café and ingurgitate all the caffeine they can.
No one knows exactly why Starbucks has become the hot spot, when what they serve is just foamed Blend 45 for crying out loud. Oh, try pointing this out to Starbucks fanatics (i.e., the gulping likes of teeny-boppers and kikay girls), and you can expect getting attacked on how little you know about coffee. Get ready with answers like "Duh! Starbucks isn't just coffee! They're ground beans and processed chocolate and skimmed milk! What do you know about that?"
They have a point there, though, because even in the United States, when you talk coffee, Starbucks comes first. Their ingredients are never questionable, and if I'm not mistaken, Starbucks is an established-since-year brand. In short, Starbucks is the coffee authority. But it ends there. Starbucks is coffee, period. Certainly not a gimmick place of some sort, not convincing enough as an alternative for the mall. This, I repeat, is the case in the United States.
But Starbucks invades Manila and here it becomes an obsession. As you may have already seen, the interiors of Starbucks cafes are all designed to create a distinct ambience. Notice from the Italian-tiled flooring, to the cowboy-motif wall covering, to the fancy lamps, tables and chairs crafted like those only seen in home magazines. Of course, who would miss the complicated bar counter, behind which all the grinders and blenders are displayed as if to remind you they really do process your cappuccino.
I mean who can resist frequenting a posh place like this? Instead of worrying about other important things the typical kikay teenager puts on her best dress, and with her kikay friends goes straight to Starbucks where she orders "one tall caramel frappe please!". This takes time to prepare, which is fine. She feels rewarded by the fact that the ethical cashier would shout her name across the room by the time her frappe is ready. After she claims it, she heads for the self-service corner where she takes excessive pockets of extra sugar, extra cream, an inch thick of Starbucks tissue paper for souvenirs. Then she sits by the front window, hoping someone she knows would pass by and see her drinking expensive coffee. She takes remarkably small sips in order to prolong her stay, like a real smart-ass.
During the entire process, there is the obligatory flaunting of Nokia Cellphones Finland or China???), the occasional eruptions of "yeah" and "sure" here and there. You get the impression everyone in the room is from CRC.
Pathetic as it is, the Starbucks atmosphere is so contagious that it simply brings out the social climber in one. You have to admit that the Philippine franchiser of Starbucks--whoever he is--deserves credit. He's certainly not stupid. He sees through us Filipinos, and definitely knows how to flatter us.
Mr. Starbucks is aware of the average Pinoy desire to be associated and considered among the elite because well, in reality, the average Pinoy is far from being that.
The average Pinoy home is less attractive than a place like Starbucks. The average Pinoy meal is without garnishes. The average Pinoy environment is less comforting and convenient than the service of Starbucks.
But when in Starbucks, the average Pinoy is instantly made to feel he's in New York, or Las Vegas, or Paris, or anywhere else but Manila--one probable reason why we Filipinos buy this flick. We are total suckers for anything that is western in concept. But Starbucks has gone beyond colonial mentality; it has become pure escapism. It helps us forget about the EDSA traffic jam, the hostages in Mindanao, and the decreasing popularity of Erap.
________________
wah! naalala ko lang bigla yung mga 'study' leassons namin sa mga kape-han. well, coffee's not really good in mocha blends but that's the only place where we can really concentrate. the one in royal place is really different from the starbucks pictured above. sometimes we're their only costumer. we don't have to worry about other people that might distract us (or could be the other way around). hayy.. those were the times when money wasn't a problem for us (ako, geof, lyand). we could have the frappe we want and still have cakes to add pounds on our seksehh bodies. ahahahaha! and starting last sem, we seem to forgot the places. hehehehe. we're all broke (specially me). a hundred is really that important now. :) got this article last summer so i really browsed my entire inbox just to have this. and i remember, i made a cartoon for this article for our art stud1 last summer. san na kaya yun? Tuesday, April 26, 2005 at 4:35 PM
by Ryan Joseph Lirazan
Haven't you noticed how Starbucks has taken the place of Megamall, Enchanted Kingdom, and Jollibee? Today Starbucks spells gimmick. Suddenly everyone is mad about coffee, and is willing to spend a whooping hundred bucks for "one tall _mocha frappe please!" or "I'll have one grande iced coffee please!".
Everyone claims it's different, it's something else, it's to die for. Instead of catching a nice flick at the cinema, the Filipinos' new idea of fun is to voluntarily park their buns at the café and ingurgitate all the caffeine they can.
No one knows exactly why Starbucks has become the hot spot, when what they serve is just foamed Blend 45 for crying out loud. Oh, try pointing this out to Starbucks fanatics (i.e., the gulping likes of teeny-boppers and kikay girls), and you can expect getting attacked on how little you know about coffee. Get ready with answers like "Duh! Starbucks isn't just coffee! They're ground beans and processed chocolate and skimmed milk! What do you know about that?"
They have a point there, though, because even in the United States, when you talk coffee, Starbucks comes first. Their ingredients are never questionable, and if I'm not mistaken, Starbucks is an established-since-year brand. In short, Starbucks is the coffee authority. But it ends there. Starbucks is coffee, period. Certainly not a gimmick place of some sort, not convincing enough as an alternative for the mall. This, I repeat, is the case in the United States.
But Starbucks invades Manila and here it becomes an obsession. As you may have already seen, the interiors of Starbucks cafes are all designed to create a distinct ambience. Notice from the Italian-tiled flooring, to the cowboy-motif wall covering, to the fancy lamps, tables and chairs crafted like those only seen in home magazines. Of course, who would miss the complicated bar counter, behind which all the grinders and blenders are displayed as if to remind you they really do process your cappuccino.
I mean who can resist frequenting a posh place like this? Instead of worrying about other important things the typical kikay teenager puts on her best dress, and with her kikay friends goes straight to Starbucks where she orders "one tall caramel frappe please!". This takes time to prepare, which is fine. She feels rewarded by the fact that the ethical cashier would shout her name across the room by the time her frappe is ready. After she claims it, she heads for the self-service corner where she takes excessive pockets of extra sugar, extra cream, an inch thick of Starbucks tissue paper for souvenirs. Then she sits by the front window, hoping someone she knows would pass by and see her drinking expensive coffee. She takes remarkably small sips in order to prolong her stay, like a real smart-ass.
During the entire process, there is the obligatory flaunting of Nokia Cellphones Finland or China???), the occasional eruptions of "yeah" and "sure" here and there. You get the impression everyone in the room is from CRC.
Pathetic as it is, the Starbucks atmosphere is so contagious that it simply brings out the social climber in one. You have to admit that the Philippine franchiser of Starbucks--whoever he is--deserves credit. He's certainly not stupid. He sees through us Filipinos, and definitely knows how to flatter us.
Mr. Starbucks is aware of the average Pinoy desire to be associated and considered among the elite because well, in reality, the average Pinoy is far from being that.
The average Pinoy home is less attractive than a place like Starbucks. The average Pinoy meal is without garnishes. The average Pinoy environment is less comforting and convenient than the service of Starbucks.
But when in Starbucks, the average Pinoy is instantly made to feel he's in New York, or Las Vegas, or Paris, or anywhere else but Manila--one probable reason why we Filipinos buy this flick. We are total suckers for anything that is western in concept. But Starbucks has gone beyond colonial mentality; it has become pure escapism. It helps us forget about the EDSA traffic jam, the hostages in Mindanao, and the decreasing popularity of Erap.
________________
wah! naalala ko lang bigla yung mga 'study' leassons namin sa mga kape-han. well, coffee's not really good in mocha blends but that's the only place where we can really concentrate. the one in royal place is really different from the starbucks pictured above. sometimes we're their only costumer. we don't have to worry about other people that might distract us (or could be the other way around). hayy.. those were the times when money wasn't a problem for us (ako, geof, lyand). we could have the frappe we want and still have cakes to add pounds on our seksehh bodies. ahahahaha! and starting last sem, we seem to forgot the places. hehehehe. we're all broke (specially me). a hundred is really that important now. :) got this article last summer so i really browsed my entire inbox just to have this. and i remember, i made a cartoon for this article for our art stud1 last summer. san na kaya yun? Tuesday, April 26, 2005 at 4:35 PM
nba today
whew! dallas lost (again). hehehehe. it was really a nice game, me and my brother (giorgio) can't stop screaming specially in last 2 minutes (too bad glenn wasn't able to watch..he has this cwts this summer). for the first 3 quarters, dallas was always on the lead. but things got really exciting in the 4th quarter. there were points that they would go tie and then one team will advance then the other team will catch up. but it was MsGrady's shot that brought them to a 2-0 lead. nice :) uh, im not really against dallas. dirk's one of my fave players but my bet's with houston.
meanwhile, pacers tie it up. wonder why there's only 2 games today. i can't wait for the finals but i still don't know where to place my bets. :)
at 3:45 PM
meanwhile, pacers tie it up. wonder why there's only 2 games today. i can't wait for the finals but i still don't know where to place my bets. :)
at 3:45 PM
cream-o
waaahhhh!!!!!
he gave me a cream-o. =)
what a day, or should i say what i night (i was sleeping the whole day). when your just dryin ur hair while continuing your 'html lessons', you wouldn't really expect things to happen like that.
surprises. Monday, April 25, 2005 at 11:44 PM
he gave me a cream-o. =)
what a day, or should i say what i night (i was sleeping the whole day). when your just dryin ur hair while continuing your 'html lessons', you wouldn't really expect things to happen like that.
surprises. Monday, April 25, 2005 at 11:44 PM
tanghaling tapat
ANG INIT!!!!
argh! tapos wala pa magawa. um, actually nakatambak yung gagawin ko. nasimulan ko pero tinatamad akong tapusin. hinalungkat ko yung mga cabinet at hinanap ang aking mga lumang bag. ang dudumi na nung iba at sa tingin ko nde ko na talaga magagamit. pero..peroo..ang hirap pakawalan -_- selfish talaga ako. eh kasi, mejo sa kung saan-saan ko napulot yung mga yon. Hmm, basta..screen ko na lang ulit para my mabigay ako sa rummage at sa ibang relatives na rin. At yung ibang bag nga ngayon ay kasalukuyang nakatambak sa isang sulok ng kwarto. tinamad na ako ligpitin. hehehehe.
TALO DALLAS. ahahahaha! halimaw si McGrady eh. hmm..masarap na almusal. at alam kong marami ring nabwisit ;)
At kasalukuyang natatalo ang Sacramento. Ang bagal ng update sa net, mabilis pa sa tv.
Sige.. 70+ pa kelangan kong basahin na mails -_-
Libre niyo ko HALO-HALO. Sunday, April 24, 2005 at 12:46 PM
argh! tapos wala pa magawa. um, actually nakatambak yung gagawin ko. nasimulan ko pero tinatamad akong tapusin. hinalungkat ko yung mga cabinet at hinanap ang aking mga lumang bag. ang dudumi na nung iba at sa tingin ko nde ko na talaga magagamit. pero..peroo..ang hirap pakawalan -_- selfish talaga ako. eh kasi, mejo sa kung saan-saan ko napulot yung mga yon. Hmm, basta..screen ko na lang ulit para my mabigay ako sa rummage at sa ibang relatives na rin. At yung ibang bag nga ngayon ay kasalukuyang nakatambak sa isang sulok ng kwarto. tinamad na ako ligpitin. hehehehe.
TALO DALLAS. ahahahaha! halimaw si McGrady eh. hmm..masarap na almusal. at alam kong marami ring nabwisit ;)
At kasalukuyang natatalo ang Sacramento. Ang bagal ng update sa net, mabilis pa sa tv.
Sige.. 70+ pa kelangan kong basahin na mails -_-
Libre niyo ko HALO-HALO. Sunday, April 24, 2005 at 12:46 PM
beach is better without tons of pretenders 
one of the best way to enjoy summer! and im so glad i don't have to attend classes this time. i could grab every chance of goin to the beach. actually nakapag-enjoy na nga eh, halata ba sa kulay ko ngayon? -_- well, natanggap ko na pala yung kulay ko (mga kanina lang). masyado ako nagsaya sa batangas at mindoro eh. Ayos, meron din palang white sand sa batagas, pero mejo malayo na nga lang (about 5 hours away from manila). San Luis ata yung place tapos tabi-tabi na yung resorts. at ang galera, super daming bloopers. budget pa lang, mejo nakakatawa na. 700 lang kasi yung 'kelangan' naming dalhin at ang natitira ay sagot na ng erg. ayos diba? kaya naman sinulit ko yung 700, libre na rin kasi snorkling. hanep na package diba? kung interested pala sa package na ganito kamura, paki-contact na lang si ate lea (pero si meiling na talaga dapat). at ngayon, naghahanap na ulit ako ng buhangin at araw. argk!!! dapat makasama ako sa cebu. im smellin some conflict though. mukang ayaw na pumayag ng nanay ko. waaww!! di pedeee!!!!! best beach pareeeh, bantayan island, cebu. yung bahay nina mama ilang steps lang layo sa dagat. it feels good to hear waves before you fall into sleep and still hear the same sound when you open your eyes in the morning. Hindi 1st class yung beach pero i'd say it's near galera's (nilalait ko ba galera? ewan! ahahaha). Pero may part ng island, mga 10 minutes away, na super ganda ng beach at linaw ng tubig. At, eto pa, walang lumot!. May pinapatamaan ba ako? hehehe. Basta basta.. kelangan ko makabalik ngayon dun. Ma, payagan mo na ako..please. 2 weeks lang naman eh. ;) Saturday, April 23, 2005 at 9:14 PM
one of the best way to enjoy summer! and im so glad i don't have to attend classes this time. i could grab every chance of goin to the beach. actually nakapag-enjoy na nga eh, halata ba sa kulay ko ngayon? -_- well, natanggap ko na pala yung kulay ko (mga kanina lang). masyado ako nagsaya sa batangas at mindoro eh. Ayos, meron din palang white sand sa batagas, pero mejo malayo na nga lang (about 5 hours away from manila). San Luis ata yung place tapos tabi-tabi na yung resorts. at ang galera, super daming bloopers. budget pa lang, mejo nakakatawa na. 700 lang kasi yung 'kelangan' naming dalhin at ang natitira ay sagot na ng erg. ayos diba? kaya naman sinulit ko yung 700, libre na rin kasi snorkling. hanep na package diba? kung interested pala sa package na ganito kamura, paki-contact na lang si ate lea (pero si meiling na talaga dapat). at ngayon, naghahanap na ulit ako ng buhangin at araw. argk!!! dapat makasama ako sa cebu. im smellin some conflict though. mukang ayaw na pumayag ng nanay ko. waaww!! di pedeee!!!!! best beach pareeeh, bantayan island, cebu. yung bahay nina mama ilang steps lang layo sa dagat. it feels good to hear waves before you fall into sleep and still hear the same sound when you open your eyes in the morning. Hindi 1st class yung beach pero i'd say it's near galera's (nilalait ko ba galera? ewan! ahahaha). Pero may part ng island, mga 10 minutes away, na super ganda ng beach at linaw ng tubig. At, eto pa, walang lumot!. May pinapatamaan ba ako? hehehe. Basta basta.. kelangan ko makabalik ngayon dun. Ma, payagan mo na ako..please. 2 weeks lang naman eh. ;) Saturday, April 23, 2005 at 9:14 PM
NBA
play-offs na!!!
miami vs nets (sayang sana cavaliers na lang)? BOOOOO!!!! asa! ahahahaha.
hmm.. isa rin pala tong dahilan kaya masayang walang summer classes.
i really love this game ;) at 4:19 PM
miami vs nets (sayang sana cavaliers na lang)? BOOOOO!!!! asa! ahahahaha.
hmm.. isa rin pala tong dahilan kaya masayang walang summer classes.
i really love this game ;) at 4:19 PM
isang linggo
Uh, pagkatapos ng isang linggo, hinding hindi ko na mamimiss bahay namen. kahit kelan..
Hehehehe, syempre nagbibiro lang ako.
Kung dati ay hindi ako makatigil dito sa bahay ng isang araw (dahil lagi akong nasa skul o kung saan mang lupalop) eh ngayon naman, wala pa akong limang oras nasa up sa loob ng isang linggo. Dati namimiss ko talaga yung bahay namen, yung kama ko pati nde ko napapansin yung mga pagbabago dito dahil nga madalas ako wala. May mga gabing sa sala lang ako natutulog para nde mapalalim ang tulog..hehehehe. Pero ngayooon, miss ko na UP! miss ko na erg, miss ko na tumambay. Miss ko na maglunch sa CS at Engg canteen at syempre, miss ko na mag-lib (naks!) Dami na rin pala pinagbago sa UP.. may sunflowers na! hehehe. May aircon na rin sa CS canteen at malinis na tambayan (ewan lang ulit ngayon).
Grabe! as in maghapon lang ako sa bahay, kung ano ano lang ginagawa. Masaya rin pala yung feeling na pagkagising mo, wala kang iniisip na exam..pwede ka pang magpagulong-gulong sa higaan na parang porkchop na nilalagay sa breadings. At kahit na may gagawin ako (at eto po ang paglalaba), pwede naman kahit late ko na gawin, na madalas nangyayari kaya naman nde natutuyo ang mga labada eh dahil mga hap day na lang sila nahahanginan (hindi nabibilad eh). Ang paghuhugas ng pinggan ay hindi problema, bahala na lang sa min yung hindi makatiis makitang nakatambak na sa sink yung hugasan. Mahirap pag walang kasama sa bahay, pero ok lang, lahat naman kami tiis tiis. At yehey! nanonood na ako ng tv! Harhar. Masisira nga lang remote dun sa kwarto kasi lipat ako ng lipat ng channels. Ang dami kasi sequels eh! Hindi ko naman sila naumpisahan noh. Sana may channel na puro fear factor, amazing race, fifth wheel, knock first, queer eye, ambush makeover, your invited, area, oprah, that's so raven at iba pang palabas na hindi ko maisip ngayon. Hmm, tsaka ayoko na muna pala mag-paaraw. Ang itim ko na eh! -_- hindi nga ako pumupunta kahit dun sa may labas namen eh. ahahaha! tatlong beses ako naliligo araw araw para lang bumalik ng konti kulay ko. hehehe, yak! ang vain. pero nde, basta ang pangit kasi ng pagka-tan. actually nde tan, sunog talaga tawag. Basta, masayang walang class ngayong summer. Hindi ako nagsisisi. Nakakatulog ako ng 5am na walang inaalalang class kinabukasan. Bum na kung bum pero nakakamiss naman talaga yung ganito. Delingkwente akong estudyante pero lagi pa rin akong bothered at nde makatulog ng maayos. So this will be a good way to recharge. Kelangan talaga maging maganda ang pasok ng first sem sa kin.
Nakakaisang linggo pa lang ako, marami pang linggong susunod na bakasyon. Pwedeng dito sa bahay, pwede ring sa ibang lugar ;) Pero, meron pa rin pala akong responsibilities! ahahaha. kakabasa ko lang sa mails. FOPC na, go ERG! at 3:16 PM
Hehehehe, syempre nagbibiro lang ako.
Kung dati ay hindi ako makatigil dito sa bahay ng isang araw (dahil lagi akong nasa skul o kung saan mang lupalop) eh ngayon naman, wala pa akong limang oras nasa up sa loob ng isang linggo. Dati namimiss ko talaga yung bahay namen, yung kama ko pati nde ko napapansin yung mga pagbabago dito dahil nga madalas ako wala. May mga gabing sa sala lang ako natutulog para nde mapalalim ang tulog..hehehehe. Pero ngayooon, miss ko na UP! miss ko na erg, miss ko na tumambay. Miss ko na maglunch sa CS at Engg canteen at syempre, miss ko na mag-lib (naks!) Dami na rin pala pinagbago sa UP.. may sunflowers na! hehehe. May aircon na rin sa CS canteen at malinis na tambayan (ewan lang ulit ngayon).
Grabe! as in maghapon lang ako sa bahay, kung ano ano lang ginagawa. Masaya rin pala yung feeling na pagkagising mo, wala kang iniisip na exam..pwede ka pang magpagulong-gulong sa higaan na parang porkchop na nilalagay sa breadings. At kahit na may gagawin ako (at eto po ang paglalaba), pwede naman kahit late ko na gawin, na madalas nangyayari kaya naman nde natutuyo ang mga labada eh dahil mga hap day na lang sila nahahanginan (hindi nabibilad eh). Ang paghuhugas ng pinggan ay hindi problema, bahala na lang sa min yung hindi makatiis makitang nakatambak na sa sink yung hugasan. Mahirap pag walang kasama sa bahay, pero ok lang, lahat naman kami tiis tiis. At yehey! nanonood na ako ng tv! Harhar. Masisira nga lang remote dun sa kwarto kasi lipat ako ng lipat ng channels. Ang dami kasi sequels eh! Hindi ko naman sila naumpisahan noh. Sana may channel na puro fear factor, amazing race, fifth wheel, knock first, queer eye, ambush makeover, your invited, area, oprah, that's so raven at iba pang palabas na hindi ko maisip ngayon. Hmm, tsaka ayoko na muna pala mag-paaraw. Ang itim ko na eh! -_- hindi nga ako pumupunta kahit dun sa may labas namen eh. ahahaha! tatlong beses ako naliligo araw araw para lang bumalik ng konti kulay ko. hehehe, yak! ang vain. pero nde, basta ang pangit kasi ng pagka-tan. actually nde tan, sunog talaga tawag. Basta, masayang walang class ngayong summer. Hindi ako nagsisisi. Nakakatulog ako ng 5am na walang inaalalang class kinabukasan. Bum na kung bum pero nakakamiss naman talaga yung ganito. Delingkwente akong estudyante pero lagi pa rin akong bothered at nde makatulog ng maayos. So this will be a good way to recharge. Kelangan talaga maging maganda ang pasok ng first sem sa kin.
Nakakaisang linggo pa lang ako, marami pang linggong susunod na bakasyon. Pwedeng dito sa bahay, pwede ring sa ibang lugar ;) Pero, meron pa rin pala akong responsibilities! ahahaha. kakabasa ko lang sa mails. FOPC na, go ERG! at 3:16 PM
"random"
"random" -amos -sorry, private joke :)
* makakasama ba ako sa talent show bukas? "Manatili ka nga sa bahay, ang itim itim mo na." -paunang salita ni inay.
* babalik pa ba kulay ko? :( "solid yung itim ng mga braso mo ah!" -marahas mag comment ang aking kapatid
* ano na kaya mangyayari sa koche (pinaalala ni raf nang imessage niya ako sa ym)
* magtratrabaho ba talaga ako ngayong summer? ewan talaga.
* is this the moment? ewan talaga. malabo. nde ko pa rin makita hinahanap ko eh.
* kamusta na kaya ang iba kong mga kaibigan? waahhh!! miss ko na kayo :((
* maipagpapatuloy ko pa kaya tong blog na to? wala pa akong link! kagaguhan pinaglalagay ko eh.
* ok lang kaya bagong gupit ko? pero wala naman nagbago eh, gumaan lang talaga feeling ko.
* ano kayang gagawin ko ngayong summer para pumayat? leche!
* meron ba akong namimiss? CHIKA MINUTE! ahahahaha
Saturday, April 16, 2005 at 12:14 AM
* makakasama ba ako sa talent show bukas? "Manatili ka nga sa bahay, ang itim itim mo na." -paunang salita ni inay.
* babalik pa ba kulay ko? :( "solid yung itim ng mga braso mo ah!" -marahas mag comment ang aking kapatid
* ano na kaya mangyayari sa koche (pinaalala ni raf nang imessage niya ako sa ym)
* magtratrabaho ba talaga ako ngayong summer? ewan talaga.
* is this the moment? ewan talaga. malabo. nde ko pa rin makita hinahanap ko eh.
* kamusta na kaya ang iba kong mga kaibigan? waahhh!! miss ko na kayo :((
* maipagpapatuloy ko pa kaya tong blog na to? wala pa akong link! kagaguhan pinaglalagay ko eh.
* ok lang kaya bagong gupit ko? pero wala naman nagbago eh, gumaan lang talaga feeling ko.
* ano kayang gagawin ko ngayong summer para pumayat? leche!
* meron ba akong namimiss? CHIKA MINUTE! ahahahaha
Saturday, April 16, 2005 at 12:14 AM
oscilloscope
i'd rather study the upper part. kahit partner pa ulit kami ni katkat, nde na kami napapagalitan ni doc m. :)
at 12:04 AM
at 12:04 AM
Labada
Ibababad ang mga puti.
Konting kusot.
Isasalang sa washing machine.
Mga puti una, isunod na rin ang mga dekolor.
Unang banlaw.
Panagalawang banlaw.
Huling banlaw na may downy.
Samahan pa nang madalas na pagpiga, paglipat sa iba't ibang palanggana.
Iba rin dapat ang ginagawa sa mga espesyal na damit.
Araw-araw, may paglalabang nagaganap. Bawat isa lang sa atin ay may pagkakataong tanggihan iyon at ipagawa sa iba. Lahat tayo may labada pero hindi tayong lahat naglalaba. May mga iba nga hindi pa naranasang magkusot man lang. Mayroon namang umaako na sa lahat ng paglalabang kakayanin niya, kapalit ng perang panawid buhay.
Sa buhay, may mga bagay na kailangan nating "labhan." Oo, noon isa ako sa mapapalad na nakakapagpalaba sa ibang tao. May mga nakita ako na mas bata pa sa akin na sumabak na sa paglalaba, pero wala lang sa akin. Ano naman? basta ako hindi. Naaawa naman ako sa kanila. Wala na ba silang mga magulang? Tuloy lang ako sa aking buhay. Hindi ko namalayang natatambak na pala ang mga labahan. Ang mga inaakala kong naglalaba ng mga iyon ay nawala na pala. Sa mga araw na kampante ako, unti-unti na palang nauubos ang mga pwede ko pang magamit.
At ngayon, hindi ko alam kung meron bang tamang edad para dito, pero ako na ang dapat maglaba. Unti-unti ko nang natutunan ang proseso, unti unti ko nang nalalabhan ang mga sarili kong damit. Madali lang naman eh. Hindi ko na kailangang kabisaduhin ang mga hakbang. Sarili kong damit, dapat alam ko rin kung paano labhan.Alam kong dapat ko na rin matutunan labhan ang ibang damit. Alam ko kung ano ang mga espesyal sa mga iyon, alam ko kung ano-ano ang mga nakakamantsa kaya dapat ihiwalay. Hindi rin malayo ang tsansang labhan ko ang damit ng mga malalapit sa kin. Sabay-sabay kaming nawalan ng taga-laba. Mapalad at madali akong natuto. Hahayaan ko na lang bang matambak ang mga labahan nila? Hahayaan ko na lang bang dumating ang araw na wala na talaga silang magamit.
Mahirap. Pero ayos na rin at natuto akong maglaba. Hindi man ganoon kadali, pero alam kong magiging masaya ako kapag kukunin ko na ang aking mga sinampay at alam kong may magagamit na muli ako sa mga araw pang dadating.
_____________
naglaba talaga ako ngayon! takte!! at hindi sila natuyo.. kasi mga 9 na ako nagsimula. tapos nung ga 2, kumulimlim, sinilong ko. nde ko na naibalik sa araw dahil nakatulog na ako. Friday, April 15, 2005 at 10:00 PM
Konting kusot.
Isasalang sa washing machine.
Mga puti una, isunod na rin ang mga dekolor.
Unang banlaw.
Panagalawang banlaw.
Huling banlaw na may downy.
Samahan pa nang madalas na pagpiga, paglipat sa iba't ibang palanggana.
Iba rin dapat ang ginagawa sa mga espesyal na damit.
Araw-araw, may paglalabang nagaganap. Bawat isa lang sa atin ay may pagkakataong tanggihan iyon at ipagawa sa iba. Lahat tayo may labada pero hindi tayong lahat naglalaba. May mga iba nga hindi pa naranasang magkusot man lang. Mayroon namang umaako na sa lahat ng paglalabang kakayanin niya, kapalit ng perang panawid buhay.
Sa buhay, may mga bagay na kailangan nating "labhan." Oo, noon isa ako sa mapapalad na nakakapagpalaba sa ibang tao. May mga nakita ako na mas bata pa sa akin na sumabak na sa paglalaba, pero wala lang sa akin. Ano naman? basta ako hindi. Naaawa naman ako sa kanila. Wala na ba silang mga magulang? Tuloy lang ako sa aking buhay. Hindi ko namalayang natatambak na pala ang mga labahan. Ang mga inaakala kong naglalaba ng mga iyon ay nawala na pala. Sa mga araw na kampante ako, unti-unti na palang nauubos ang mga pwede ko pang magamit.
At ngayon, hindi ko alam kung meron bang tamang edad para dito, pero ako na ang dapat maglaba. Unti-unti ko nang natutunan ang proseso, unti unti ko nang nalalabhan ang mga sarili kong damit. Madali lang naman eh. Hindi ko na kailangang kabisaduhin ang mga hakbang. Sarili kong damit, dapat alam ko rin kung paano labhan.Alam kong dapat ko na rin matutunan labhan ang ibang damit. Alam ko kung ano ang mga espesyal sa mga iyon, alam ko kung ano-ano ang mga nakakamantsa kaya dapat ihiwalay. Hindi rin malayo ang tsansang labhan ko ang damit ng mga malalapit sa kin. Sabay-sabay kaming nawalan ng taga-laba. Mapalad at madali akong natuto. Hahayaan ko na lang bang matambak ang mga labahan nila? Hahayaan ko na lang bang dumating ang araw na wala na talaga silang magamit.
Mahirap. Pero ayos na rin at natuto akong maglaba. Hindi man ganoon kadali, pero alam kong magiging masaya ako kapag kukunin ko na ang aking mga sinampay at alam kong may magagamit na muli ako sa mga araw pang dadating.
_____________
naglaba talaga ako ngayon! takte!! at hindi sila natuyo.. kasi mga 9 na ako nagsimula. tapos nung ga 2, kumulimlim, sinilong ko. nde ko na naibalik sa araw dahil nakatulog na ako. Friday, April 15, 2005 at 10:00 PM
sa summer na ito, hindi ako "magsusummer"
ewan ko kung part din ng ideolect niyo to.. "magsusummer" na ang ibig sabihin eh kukuha ng summer classes.
maghapon, marami-rami rin ang nagtext sa kin..
"nasan ka? anong isusumer mo?"
"hoy! mag-p-PI100 ka ba?"
"hindi ka ba talaga magsusummer?"
"sabay daw tayo maglunch, san ka?"
takte! hindi ako mag susummer class! dapat talaga physics103, para sabay na ako sa physics 104 sa first sem. pero.. maraming pero.
baka tamarin rin ako, gusto ko rin sumama sa cebu, at gusto ko rin magtrabaho.
at maraming pang dahilan.. at hindi ko maiiwasang alalahanin ang mga nakaraang summer..
unang taon, nag summer ako ng math54. advance yun. dapat 1st sem ng second year pa kukunin. pero narinig-rinig ko na ok i-summer, tsaka marami nag summer! mukang in! hehehe. 5 units yun! hinayupak, 1-5 pm ata kami at nakaupo lang sa isang room at nag-aaral paano mag integrate. pero hindi ko naman masyado ininda yun. magaling ako eh! tsaka masipagsipag pa ako nun. but, oh-noh! pupunta silang cebu. hindi pwedeng hindi ako sumama. nag-absent ako ng 3 and a half days (sobrang haba na nito dahil summer nga). nakahabol naman ako at pumasa pa. sabi sa inyo magaling pa ako nun eh :)
pangalawang taon, sa pagkakataong yon, kailangan ko magsummer para maka-24 units, kundi magkakakontrata ako. nasan na yung pagisging advanced ko? wala na? nagkanda leche-leche na. kumuha ako ng es12 art stud at pe, pero art stud na lang pinagpatuloy ko, na inc pa kasi ako sa pe. dahil umuwi nama kami sa sorsogon. sabi sa inyo, may pagkatamad talaga ako. pero masayang masaya ako sa summer na yon. bagong phone, nag tennis lessons ako, nag driving lessons ako, etc etc. hindi ko ininda yung pangit na academic standing ko. ano naman? masaya ako eh. ang daming bagong nangyari.. at ilang buwan din akong nagpakasasa sa mga biyaya..
at sa summer na ito, ibang-iba na. ngayon ko napagtanto na sopbrang biyaya pala nakamit ko dati. pangit pa rin academic standing ko, pero ngayon, naka 24 units na ako bago pa man mag summer. ligtas na. at sa pagkakataong ito, hindi lang summer "ko" iniisip ko. hindi ko na iniisip ang summer bilang summer lang. ang summer, kasunod nito ang pasukan., at kasabay nito ang tuition, etc.
siguro nga sapat na yung mga biyayang tinamasa ko dati. sa iba na ako naglulunoy ngayon. alam kong hindi dapat magreklamo. dapat talagang harapin ang mga bagay na ito. pero bakit ganoon? bakit sobrang biglaan? hindi ko man lang naisip na mangyayari ito sa summer na ito? pero gaon talaga, some good things are not meant to last.
sa summer na ito, hindi ako magsu-summer gaya ng pag-summer ko nung mga nakaraang summer. at 12:05 PM
maghapon, marami-rami rin ang nagtext sa kin..
"nasan ka? anong isusumer mo?"
"hoy! mag-p-PI100 ka ba?"
"hindi ka ba talaga magsusummer?"
"sabay daw tayo maglunch, san ka?"
takte! hindi ako mag susummer class! dapat talaga physics103, para sabay na ako sa physics 104 sa first sem. pero.. maraming pero.
baka tamarin rin ako, gusto ko rin sumama sa cebu, at gusto ko rin magtrabaho.
at maraming pang dahilan.. at hindi ko maiiwasang alalahanin ang mga nakaraang summer..
unang taon, nag summer ako ng math54. advance yun. dapat 1st sem ng second year pa kukunin. pero narinig-rinig ko na ok i-summer, tsaka marami nag summer! mukang in! hehehe. 5 units yun! hinayupak, 1-5 pm ata kami at nakaupo lang sa isang room at nag-aaral paano mag integrate. pero hindi ko naman masyado ininda yun. magaling ako eh! tsaka masipagsipag pa ako nun. but, oh-noh! pupunta silang cebu. hindi pwedeng hindi ako sumama. nag-absent ako ng 3 and a half days (sobrang haba na nito dahil summer nga). nakahabol naman ako at pumasa pa. sabi sa inyo magaling pa ako nun eh :)
pangalawang taon, sa pagkakataong yon, kailangan ko magsummer para maka-24 units, kundi magkakakontrata ako. nasan na yung pagisging advanced ko? wala na? nagkanda leche-leche na. kumuha ako ng es12 art stud at pe, pero art stud na lang pinagpatuloy ko, na inc pa kasi ako sa pe. dahil umuwi nama kami sa sorsogon. sabi sa inyo, may pagkatamad talaga ako. pero masayang masaya ako sa summer na yon. bagong phone, nag tennis lessons ako, nag driving lessons ako, etc etc. hindi ko ininda yung pangit na academic standing ko. ano naman? masaya ako eh. ang daming bagong nangyari.. at ilang buwan din akong nagpakasasa sa mga biyaya..
at sa summer na ito, ibang-iba na. ngayon ko napagtanto na sopbrang biyaya pala nakamit ko dati. pangit pa rin academic standing ko, pero ngayon, naka 24 units na ako bago pa man mag summer. ligtas na. at sa pagkakataong ito, hindi lang summer "ko" iniisip ko. hindi ko na iniisip ang summer bilang summer lang. ang summer, kasunod nito ang pasukan., at kasabay nito ang tuition, etc.
siguro nga sapat na yung mga biyayang tinamasa ko dati. sa iba na ako naglulunoy ngayon. alam kong hindi dapat magreklamo. dapat talagang harapin ang mga bagay na ito. pero bakit ganoon? bakit sobrang biglaan? hindi ko man lang naisip na mangyayari ito sa summer na ito? pero gaon talaga, some good things are not meant to last.
sa summer na ito, hindi ako magsu-summer gaya ng pag-summer ko nung mga nakaraang summer. at 12:05 PM
El Computer or La Computer?
A Spanish teacher was explaining to her class that in Spanish, unlike English, nouns are designated as either masculine or feminine.
"House" for instance, is feminine: "la casa."
"Pencil," however, is masculine: "el lapiz."
A student asked, "What gender is 'computer'?"
Instead of giving the answer, the teacher split the class into two groups, male and female, and asked them to decide for themselves whether "computer" should be a masculine or a feminine noun. Each group was asked to give four reasons for its recommendation.
The men's group decided that "computer" should definitely be of the feminine gender ("la computer"), because:
1. No one but their creator understands their internal logic;
2. The native language they use to communicate with other computers is incomprehensible to everyone else;
3. Even the smallest mistakes are stored in long term memory for possible later retrieval;
4. As soon as you make a commitment to one, you find yourself spending half your paycheck on accessories for it.
The women's group, however, concluded that computers should be Masculine ("el computer"), because:
1. In order to do anything with them, you have to turn them on;
2. They have a lot of data but still can't think for themselves;
3. They are supposed to help you solve problems, but half the time they ARE the problem;
4. As soon as you commit to one, you realize that if you had waited a little longer, you could have gotten a better model.
The women won. :)
comment ko:
*mahirap talaga magprogram.. ilang araw mo na ginagawa, alam mo yung dapat mong gawin, hindi mo talaga mapagana. ginagawa mo na lahat, nde ka na natulog, wala pa rin pinatunguhan. (ahemm.. may double meaning ba yun? lol. ewan!)
*wala pang isang taon tong pc ko pero wala an siya sa kalingkingan ng mga bago ngayon! pero natutunan ko na tong mahalin :) peram antivirus! ahahaha, langya.
*gusto ko ng laptop, para madala kahit saan.
*bakit ang mga computer geeks, walang lablayp!?!?! ahahahahaha!! peace!!
at 10:05 AM
"House" for instance, is feminine: "la casa."
"Pencil," however, is masculine: "el lapiz."
A student asked, "What gender is 'computer'?"
Instead of giving the answer, the teacher split the class into two groups, male and female, and asked them to decide for themselves whether "computer" should be a masculine or a feminine noun. Each group was asked to give four reasons for its recommendation.
The men's group decided that "computer" should definitely be of the feminine gender ("la computer"), because:
1. No one but their creator understands their internal logic;
2. The native language they use to communicate with other computers is incomprehensible to everyone else;
3. Even the smallest mistakes are stored in long term memory for possible later retrieval;
4. As soon as you make a commitment to one, you find yourself spending half your paycheck on accessories for it.
The women's group, however, concluded that computers should be Masculine ("el computer"), because:
1. In order to do anything with them, you have to turn them on;
2. They have a lot of data but still can't think for themselves;
3. They are supposed to help you solve problems, but half the time they ARE the problem;
4. As soon as you commit to one, you realize that if you had waited a little longer, you could have gotten a better model.
The women won. :)
comment ko:
*mahirap talaga magprogram.. ilang araw mo na ginagawa, alam mo yung dapat mong gawin, hindi mo talaga mapagana. ginagawa mo na lahat, nde ka na natulog, wala pa rin pinatunguhan. (ahemm.. may double meaning ba yun? lol. ewan!)
*wala pang isang taon tong pc ko pero wala an siya sa kalingkingan ng mga bago ngayon! pero natutunan ko na tong mahalin :) peram antivirus! ahahaha, langya.
*gusto ko ng laptop, para madala kahit saan.
*bakit ang mga computer geeks, walang lablayp!?!?! ahahahahaha!! peace!!
at 10:05 AM
uhh, naguluhan ako dun ah!
kasi, dati pa ako nag-start mag blog. marami na rin ako napost dun,pero dumating na naman sa point na tinamad ako at sobrang daming ginagawa kaya nde na naasikaso. actually, nawala talaga sa isip ko na may blog pa ako. hanggang sa kahapon, (salamat kay princess) ay naalala ko ulit. pilit kong binabalik sa aking alaala kung anong username ang ginamit ko. malamang chanda,chandita,chandita03, o bumblebee lang ang pagpipilian ko. hanggang sa pagpunta ko sa chandita.blogspot.com, nakita ko.. aba meron! pero nde ako yon, naka lay-out eh. tsaka alam ko marami na akong napost at hindi ako nagopen ngayong april (bago neto). tapos ang title pa, 'ako si tsanda'. nasabi ko na lang, uy, may chanda rin pala na nagkapalayaw ng chandita. eh di hula..hula..wala talaga!
naisipan ko na lang na maglog-in.
username: chandita
password: chandita
nakapasok ako, pero yun nga, yun yung may-ari ng blog na 'ako si tsanda'. Nasabi ko ulit, ayos ah, pareho pa kami ng ginagamit na password. chandita rin kasi ginagamit kong password madalas (pero pinalitan ko na ngayon lahat! asa pa!). aalis na dapat ako nang mapansing kong Chanda Espineda ang nakalagay sa profile. pagtingin ko pa lalo, chandita03@yahoo.com ang email ad. eh ano pa ibig sabihin neto? ako talaga ang may-ari ng account na ito!
ako, ako si chanda gila espineda, ang tunay na may-ari ng account ng http://chandita.blogspot.com.
sa chanda na naki-alam ng account ko, ang galing mo ah! nasaktuhan mo pati password ko. pero epal ka kasi pwede ka naman gumawa ng ibang account diba? pero tanga ka rin, di mo pa pinalitan profile. hindi ko na naman sana papaki-alaman to kung ibang name na nakalagay. hindi ako kasing intrimitida mo.takte!
mabuti na yung linilinaw ko.
hanep yung muli kong pagbabalik sa pagblo-blog :) natuwa ako!
basta, malalaman niyo na ako na talaga ito sa mga susunod na post. :)
at 9:35 AM
kasi, dati pa ako nag-start mag blog. marami na rin ako napost dun,pero dumating na naman sa point na tinamad ako at sobrang daming ginagawa kaya nde na naasikaso. actually, nawala talaga sa isip ko na may blog pa ako. hanggang sa kahapon, (salamat kay princess) ay naalala ko ulit. pilit kong binabalik sa aking alaala kung anong username ang ginamit ko. malamang chanda,chandita,chandita03, o bumblebee lang ang pagpipilian ko. hanggang sa pagpunta ko sa chandita.blogspot.com, nakita ko.. aba meron! pero nde ako yon, naka lay-out eh. tsaka alam ko marami na akong napost at hindi ako nagopen ngayong april (bago neto). tapos ang title pa, 'ako si tsanda'. nasabi ko na lang, uy, may chanda rin pala na nagkapalayaw ng chandita. eh di hula..hula..wala talaga!
naisipan ko na lang na maglog-in.
username: chandita
password: chandita
nakapasok ako, pero yun nga, yun yung may-ari ng blog na 'ako si tsanda'. Nasabi ko ulit, ayos ah, pareho pa kami ng ginagamit na password. chandita rin kasi ginagamit kong password madalas (pero pinalitan ko na ngayon lahat! asa pa!). aalis na dapat ako nang mapansing kong Chanda Espineda ang nakalagay sa profile. pagtingin ko pa lalo, chandita03@yahoo.com ang email ad. eh ano pa ibig sabihin neto? ako talaga ang may-ari ng account na ito!
ako, ako si chanda gila espineda, ang tunay na may-ari ng account ng http://chandita.blogspot.com.
sa chanda na naki-alam ng account ko, ang galing mo ah! nasaktuhan mo pati password ko. pero epal ka kasi pwede ka naman gumawa ng ibang account diba? pero tanga ka rin, di mo pa pinalitan profile. hindi ko na naman sana papaki-alaman to kung ibang name na nakalagay. hindi ako kasing intrimitida mo.takte!
mabuti na yung linilinaw ko.
hanep yung muli kong pagbabalik sa pagblo-blog :) natuwa ako!
basta, malalaman niyo na ako na talaga ito sa mga susunod na post. :)
at 9:35 AM
Sino ako?
 |
Ako si: chanda Nakatira sa: Kung hindi ka pa kuntento diyan.. |
Recent Happenings
blog nila
• ERG
• Archel
• Amos
• Ariel
• Ayrie
• Brij
• Ces
• Chap
• Chenney
• Elai
• Erika
• Geof
• Grace
• Ivy
• JC
• Joey
• Julie
• Kathy
• Kit
• Lau
• Lei
• Loulou
• Marjo
• Mic
• Presh
• Reya
• Teanuts
• Tin L
• Tina
• Zsa-zsa
• EEE
• Josiah
• Kisay
• Bebs
• Daryl
• Jebi
• Juneeee
• Lillian
• Princess
• PX
• Reines
• Rovina and Rye
• Serafin
• Vanessa
• DPS
• Bebs
• Julius
• RU
• Other Friends
• Mike
• Rach
• Van
• Celebrity Blogs
• BRYANBOY
• KC's blog
• Bianca's Blog
• Ala's Blog
• Archel
• Amos
• Ariel
• Ayrie
• Brij
• Ces
• Chap
• Chenney
• Elai
• Erika
• Geof
• Grace
• Ivy
• JC
• Joey
• Julie
• Kathy
• Kit
• Lau
• Lei
• Loulou
• Marjo
• Mic
• Presh
• Reya
• Teanuts
• Tin L
• Tina
• Zsa-zsa
• EEE
• Josiah
• Kisay
• Bebs
• Daryl
• Jebi
• Juneeee
• Lillian
• Princess
• PX
• Reines
• Rovina and Rye
• Serafin
• Vanessa
• DPS
• Bebs
• Julius
• RU
• Other Friends
• Mike
• Rach
• Van
• Celebrity Blogs
• BRYANBOY
• KC's blog
• Bianca's Blog
• Ala's Blog
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Mga mas nakaraan:
• January 1990
• April 2005
• May 2005
• June 2005
• July 2005
• August 2005
• September 2005
• October 2005
• November 2005
• December 2005
• January 2006
• February 2006
• March 2006
• April 2006
• May 2006
• June 2006
• July 2006
• August 2006
• September 2006
• October 2006
• November 2006
• December 2006
• January 2007
• February 2007
• March 2007
• April 2007
• May 2007
• June 2007
• July 2007
• August 2007
• September 2007
• October 2007
• November 2007
• December 2007
• January 2008
• February 2008
• March 2008
• April 2008
• May 2008
• June 2008
• August 2008
• September 2008
• October 2008
« Home
• April 2005
• May 2005
• June 2005
• July 2005
• August 2005
• September 2005
• October 2005
• November 2005
• December 2005
• January 2006
• February 2006
• March 2006
• April 2006
• May 2006
• June 2006
• July 2006
• August 2006
• September 2006
• October 2006
• November 2006
• December 2006
• January 2007
• February 2007
• March 2007
• April 2007
• May 2007
• June 2007
• July 2007
• August 2007
• September 2007
• October 2007
• November 2007
• December 2007
• January 2008
• February 2008
• March 2008
• April 2008
• May 2008
• June 2008
• August 2008
• September 2008
• October 2008
« Home
Free Website Counters
How to Suggest a Site |
Company Info |
Privacy Policy |
Terms of Service |
Jobs |
Advertise With Us |
Help
Copyright © 2005 for Blogger by Blogger Templates Inc. All rights reserved.
Copyright © 2005 for Blogger by Blogger Templates Inc. All rights reserved.